Το πιο σέξι κούρεμα

Δημοσιεύτηκε στο News247

Οι εκλογές της επόμενης Κυριακής έχουν μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με τις προηγούμενες διότι δεν έχουν πρωτεύων αλλά δευτερεύων δίλημμα. Δεν καλούμαστε να αποφασίσουμε για κάποια πολιτική αλλά για το ποιος θα είναι ο καλύτερος διαχειριστής μιας πολιτικής που έχει ήδη ψηφιστεί. Το οξύμωρο είναι πως ακόμα και αυτοί που ψηφίσαν δεν είναι ακριβώς ένθερμοι υποστηρικτές της υπογραφής ή της ψήφου τους. Υπάρχουν φυσικά και αυτοί που ακόμα ψελλίζουν κάτι λέξεις όπως επαναδιαπραγμάτευση και ισοδύναμα αλλά δεν γίνονται πιστευτοί. Όπως υπάρχουν και διάφοροι που ονειρεύονται παραδείσους εθνικοσοσιαλιστικούς σε πλήρη απομόνωση από το υπόλοιπο σύμπαν και με απόλυτη αυτάρκεια αγαθών από την γη των προγόνων μας. Υποσχέσεις που θυμίζουν, μέλι, ρύζι και 72 παρθένες.

Κυρίαρχη θέση σε αυτή την εκλογική μάχη έχει και ο διαγωνισμός κουρέματος χρέους. Όλα τα κόμματα μιλούν για την ανάγκη να κουρευτεί το χρέος. Άλλοι πάλι το χαρακτηρίζουν απεχθές (μισητό-odious debt) και πως δεν πρέπει να πληρωθεί. Εδώ να σημειώσουμε πως δεν υπάρχει καμμία νομική βάση να χαρακτηριστεί το ελληνικό χρέος απεχθές. Όλες οι απόψεις περί απεχθούς χρέους πηγάζουν είτε από το μικρόβιο του λαϊκισμού είτε από παντελή άγνοια. 

Έτσι λοιπόν το κούρεμα του χρέους έγινε ένα πολύ σέξι πολιτικό θέμα. Όλοι διαγωνίζονται ποιος θα κάνει την καλύτερη κουπ. Πρέπει να διαλέξουμε το πιο καλό κομμωτή. Το βασικό ερώτημα λοιπόν είναι αν το χρέος είναι πρόβλημα και αν η λύση του θα είναι η πανάκεια που μας υπόσχονται.

Μεταξύ κατεργαρέων συνεργασία

Δημοσιεύτηκε στο News247

Τα 35 χρόνια της μεταπολίτευσης 1974-2009 σημαδεύτηκαν από τις μεγάλες μονοκομματικές κυβερνήσεις του πάλαι αυτοκρατορικού ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Τα κόμματα κυρίαρχα του πολιτικού παιχνιδιού και οι ηγέτες τους παντοδύναμοι καίσαρες.

Ήταν τα χρόνια που πραγματικά τα κάναμε μαντάρα ως κράτος, κοινώς τα σκατώσαμε. Ήταν οι δεκαετίες που τα κόμματα «επένδυσαν» στον καρκίνο του εθνικολαικισμού, του διχασμού, των ολιγαρχών, των συντεχνιών, των εργατοπατέρων και των «δικών μας παιδιών».

Ήταν οι δεκαετίες της διεκδίκησης του παράλογου, της καθιέρωσης της ασυδοσίας και της αποδοχής της διαφθοράς ως αντιστάθμισμα στην έλλειψη κοινωνικού κράτους. Ήταν οι δεκαετίες των σκυλάδικων, των ΕΟΚικών επιδοτήσεων και βαφτίσματος καλαμποκιών, των εργολάβων, των αυθαιρέτων, των διορισμών, και των μιζών ή όπως τα έλεγε ο Α.Παπανδρέου «δωράκια». Τι ωραίες μέρες θα αναπολούν πολλοί.

Ήταν δεκαετίες εμπλουτισμού της γλώσσας μας με όρους όπως, διαπλοκή, λαμόγια, αναδόμηση, ετεροχρονισμός, αυριανισμός, νταβατζήδες, χρονοντούλαπα και πάμπερς (γεμάτα από τουβλάκια με 5χίλιαρα για μίζες).

Αλλά και από εκφράσεις όπως «δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός» που ταιριάζει και στο Σύριζα, «για ακόμα καλύτερες μέρες» που μετατράπηκε από τον υιό κ.Παπανδρέου σε «λεφτά υπάρχουν», το «ευχαριστώ τους Αμερικάνους» που πλέον έχει ειπωθεί πολλές φορές από τότε που το ξεστόμισε ο κ.Σημίτης με πρόσφατο παράδειγμα την κυβέρνηση Σύριζα ενώ οι «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις» έγιναν «δημοκρατικό τόξο».

Είχαμε επίσης το διαχρονικό «μηδενική ανοχή στη διαφθορά» (Καραμανλής) που έγινε «καμμία ανοχή» ή «πάταξη»  όπως και το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» (βλέπε Βουλγαράκης, Κατρούγκαλος κλπ). Η «αλλαγή» του Πασόκ μεταλλάχθηκε σε «πρώτη φορά αριστερά» και το «Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη» μάλλον θα το λέμε και σε 100 χρόνια από τώρα. Το «αν το δηλὠσεις θα το σώσεις» θα επανέλθει λίαν συντόμως με το περιουσιολόγιο που σχεδιάζουν (για την ιστορία, όσοι δεν δήλωσαν το αυθαίρετο και το έσωσαν και φόρο δεν πλήρωσαν).

Ποιός έκλεισε τις τράπεζες;

Δημοσιεύτηκε στο News247

Η απόφαση για το κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων αποτελεί το σημείο μηδέν για την Ελληνική κρίση. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να γνωρίζουμε πως, για ποιους λόγους και ποιος έκλεισε τις τράπεζες και επέβαλε τους περιορισμούς στην ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, που είναι σημαντικό τμήμα των Συνθηκών (άρθρο 63) της ΕΕ.

Εδώ να υπενθυμίσουμε πως η επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών είναι αποκλειστική ευθύνη της εκάστοτε κυβέρνησης και μόνο αυτής. Επικαλούμενη το ύψιστο δημόσιο συμφέρον και για να προστατέψει την σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος όχι μόνο μπορεί, αλλά οφείλει να το κάνει. Δεν είναι, όμως, μια ιστορία σε άσπρο-μαύρο.  

Ας αρχίσουμε την ιστορία με τον ρόλο και τις ευθύνες της ΕΚΤ. Η ΕΚΤ παρέχει ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες με αντάλλαγμα, δηλαδή ενέχυρο, τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών.

Όμως, οι κανόνες της ΕΚΤ απαιτούν αυτά τα περιουσιακά στοιχεία να είναι υψηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης. Η Ελλάδα είχε χάσει προ πολλού την υψηλή αξιολόγηση και η ΕΚΤ με αφορμή ή πρόσχημα το μνημόνιο είχε απαλλάξει την Ελλάδα από το 2010 από αυτήν την απαίτηση. Η ΕΚΤ δεν είναι πολιτικός οργανισμός (ή τουλάχιστον έτσι διατείνεται) και μπορεί να ενεργήσει μόνο αν υπάρχει πολιτική απόφαση σε επίπεδο Συμβουλίου. Η απόφαση λοιπόν της Ελλάδος να υπαχθεί σε πρόγραμμα (μνημόνιο) έδωσε την απαραίτητη νομιμοποίηση στην ΕΚΤ να παραβιάσει τους κανόνες της.

Greek goverenment apparently failed towards BoG too

According to the letter send to the ESM by Mr Tsakalotos
Greece is committed to honor its financial obligations to all of its creditors in a full and timely manner. We trust Member States appreciate the urgency of our Loan request at this time given the fragility of our banking system, our shortage of available liquidity, our upcoming obligations, our buildup of internal arrears, and our expressed desire to clear our outstanding arrears with the IMF and the Bank of Greece.

These may be the Repos that were done the past couple of months. Size unknown.

Is this a Lehman moment?

Bloomberg interview

Το κούρεμα καταθέσεων προ των πυλών

Τις τελευταίες μέρες είχαμε μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης στην Ελλάδα και στον τραπεζικό τομέα. Για όλους αυτούς που μέχρι τώρα λοιδορούσαν το τραπεζικό σύστημα και ανεύθυνα έλεγαν, πως δεν τους ενδιαφέρει και να κλείσουν οι τράπεζες η πραγματικότητα είναι ζοφερή. Δεν χρειάζεται να έχεις καταθέσεις στις τράπεζες, για να επηρεαστείς. Η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος τους παίρνει όλους, δίκαιους και αδίκους. Δεν κάνει διάκριση στους έχοντες και μη έχοντες. Σε μια χώρα που σε μεγάλο ποσοστό, μάλιστα, σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, εξαρτάται από το φυσικό και όχι το ηλεκτρονικό χρήμα η απουσία των χαρτονομισμάτων είναι θάνατος. Η εφοδιαστική αλυσίδα αγαθών παθαίνει έμφραγμα και το αποτέλεσμα είναι έλλειψη αγαθών.

ADVERTISEMENT

Ποιος, όμως, είναι υπεύθυνος για αυτή την κατάσταση και ποιά είναι τα πιθανά σενάρια από εδώ και πέρα;
Αποκλειστική ευθύνη για την εφαρμογή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων έχει η κυβέρνηση και ο Υπουργός Οικονομικών. Την χρηματοπιστωτική σταθερότητα στην χώρα και τις τράπεζες τις εποπτεύει η Τράπεζα της Ελλάδος ως αντιπρόσωπος της ΕΚΤ. Όμως δεν μπορεί να νομοθετήσει περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων και να επιβάλλει όριο αναλήψεων. Μπορεί να προειδοποιήσει, όπως και το έκανε πολλές φορές και κατηγορήθηκε για αυτό σφοδρά.

Κρεμόμαστε από μια κλωστή. Άμεσος κίνδυνος "κουρέματος καταθέσεων"

 news247

Οι στιγμές είναι κρίσιμες και είναι καλό σε τέτοιες ώρες να συμβουλευόμαστε τη γνώμη των ειδικών. Λίγες ώρες πριν εκπνεύσει το πρόγραμμα βοήθειας για την Ελλάδα, μιλήσαμε με τον οικονομικό αναλυτή Ανδρέα Κούτρα, ο οποίος μας ανέλυσε
Ο οικονομικός αναλυτής Ανδρέας Κούτρας μίλησε στο NEWS 247, αναλύοντας τις εξελίξεις μετά την επιβολή Capital Controls, τις επιπτώσεις τους στην πραγματική οικονομία, αλλά και την επόμενη μέρα για τις τράπεζες και τους Έλληνες πολίτες αν δεν βρεθεί μια βιώσιμη λύση.

*Στις ελληνικές τράπεζες επιβλήθηκαν Capital Controls. Τι μπορεί να ακολουθήσει, σε περίπτωση που δεν βρεθεί έστω και την τελευταία στιγμή συμβιβαστική λύση. Ποιο είναι το χειρότερο σενάριο;
Το χειρότερο σενάριο είναι εφιαλτικό. Καλύτερα να εξηγήσουμε τι μπορεί να γίνει και τι όχι και ποιοι είναι οι κανόνες. Οι περιορισμοί δεν επιβλήθηκαν από τους κακούς ή την Γερμανία όπως ακούω κάποιους να λένε. Η κυβέρνηση επέβαλε περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων και αναλήψεων γιατί η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών είχε φτάσει σε οριακό σημείο. Οι ελληνικές τράπεζες αντλούν ρευστότητα από την τράπεζα της Ελλάδος δίνοντας ενέχυρα. Όταν τελειώσουν αυτά τα ενέχυρα δεν μπορούν να πάρουν άλλα χρήματα. Αυτό συνεπάγεται μεγάλο κίνδυνο να αποσταθεροποίησης του συστήματος που οδηγεί σε τραπεζική κατάρρευση δηλαδή κούρεμα καταθέσεων.  Οι ελληνικές τράπεζες γνωρίζαμε εδώ και εβδομάδες πως είχαν πρόβλημα να βρουν ενέχυρα. Όσο αυξάνονται τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, δηλαδή όσο δεν πληρώνει ο κόσμος στεγαστικά πιστωτικές και αλλά δάνεια τόσο λιγότερα χρήματα μπορεί να δανειστεί. Είναι ένας φαύλος κύκλος. Οι τράπεζες είχαν πλέον ζωή μερικών ωρών και πολλοί θα κατηγορήσουν ως εγκληματική την απόφαση να μην εισαχθούν περιορισμοί νωρίτερα για να προστατευτούν οι καταθέτες.

Interview on June 19

Κυπρος: Ο ΠΕΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΣΕ ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2013

Στην Κυπρο το αρχικό σχέδιο ήταν για

(α) για κάθε ευρώ μέχρι και εκατόν χιλιάδες (€100.000), με συντελεστή 6,75%,

(β) για κάθε ευρώ πάνω από εκατόν χιλιάδες (€100.000), με συντελεστή 9,99%.

Ο πλήρης νόμος είχε ως εξής:

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΜΕ ΤΙΤΛΟ

Ο ΠΕΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΣΕ ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 2013

 

Προοίμιο.

ΕΠΕΙΔΗ υπάρχει ανάγκη διασφάλισης της χρηματοοικονομικής σταθερότητας και αποφυγής οποιωνδήποτε αποσταθεροποιητικών παραγόντων, οι οποίοι δυνατό να προκαλέσουν σοβαρούς κλυδωνισμούς στο σύνολο της κυπριακής οικονομίας με απρόβλεπτες κοινωνικοοικονομικές προεκτάσεις,

 

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ υπάρχει ανάγκη για διασφάλιση της βιωσιμότητας και της απρόσκοπτης λειτουργίας των πιστωτικών ιδρυμάτων στη Δημοκρατία και αναγνωρίζοντας την ανικανότητα εξεύρεσης χρηματοδοτικών πόρων για κεφαλαιοποίηση των πιστωτικών αυτών ιδρυμάτων που δυνατόν να προκαλέσει καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία και την κοινωνία της χώρας με σοβαρές επιπτώσεις στο σύνολο των περιουσιακών στοιχείων,

 

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ η επιβολή τέλους επί των καταθέσεων αποτελεί αναγκαία και έγκαιρα διαθέσιμη πηγή χρηματοδότησης,

 

Choice of Conium maculatum or Greek hemlock

Twitter: @andreaskoutras

Facebook: Ανδρέας Κούτρας

In Plato’s Apology, Socrates the philosopher is condemned to death by poisoning. He was found guilty of corrupting the youth of Athens and impiety towards the Gods. Drinking the Conium maculatum or hemlock was the poison of choice. The Greek government and the Greek people are luckier in two respects. Firstly, they have a choice of three poisons and secondly, they don’t have to, like Socrates did, reject the offer of escaping death.

Poison 1. U-turn or submission

This is the scenario whereby the Greek government stops messing about and gets down to the real meat of these negotiations. On the 20^th of February Syriza signed to abide by the Memorandum of Understanding but have done nothing since then. On the contrary many of the things could be construed as unilateral actions something that was singled out by the agreement.

Why is this poison? Well, the problem is that most of Syriza is against any deal that would include privatizations, labour market reforms and pension reforms. Tsipras was so afraid that his agreement on the 20^th of February would be voted down that he did not bring it to the parliament for a vote. The Finnish did, but not the Greeks!! When it was presented to the party MPs, 30 voted down the deal and 30 left the room in order not to vote out of 149. In other words the party thinks differently.

Thus a U-turn by Tsipras may result in breaking the party or even losing power. Already prominent government members call for a referendum or elections. And all of these shenanigans just for an interim solution that is going to take Greece to June when they will need to sign a new memorandum of understanding with Europe and a new bail-out package of around 30-40billion.

Οι επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης αποχώρησης

Twitter: @andreaskoutras

Facebook: Ανδρέας Κούτρας

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή 22-Μαρτίου 2015

Οσο και να θέλουμε να το ξορκίσουμε, το ερώτημα της ανάκτησης της νομισματικής κυριαρχίας από την Ελλάδα εντείνεται όλο και περισσότερο. Πολλοί, δε, έγκριτοι οικονομολόγοι πιστεύουν πως το σημείο του μη γυρισμού έχει ξεπεραστεί προ πολλού και η πορεία προς τη δραχμή είναι μη αναστρέψιμη. Η δραχμή θα έχει κερδισμένους και χαμένους. Ο τρόπος θα καθορίσει αν οι κερδισμένοι είναι περισσότεροι ή όχι και από ποια κοινωνικά στρώματα θα προέρχονται. Στο παρόν δεν εξετάζονται τα οικονομικά υπέρ ή κατά της εξόδου αλλά το πώς.

Είναι γεγονός πως οι συνθήκες δεν προβλέπουν την εκδίωξη μιας χώρας- μέλους. Μοναδική περίπτωση είναι η παραβίαση του άρθρου 2, που ορίζει τις βασικές αξίες της Ενωσης και προϋποθέτει την κατάλυση της δημοκρατίας στη χώρα μας κι ένα φασιστικό καθεστώς. Το άρθρο 50 προβλέπει την έξοδο μιας χώρας-μέλους μόνο από την Ε.Ε. Δεν προνοεί για απλή έξοδο από την Ευρωζώνη. Αν η Ελλάδα θελήσει ή αναγκαστεί να εγκαταλείψει το ευρώ, υπάρχουν τρεις δρόμοι:

1. Να ζητήσει να φύγει από την Ε.Ε. και να υποβάλει ξανά αίτηση για ένταξη στην Ε.Ε. αλλά όχι στην Ευρωζώνη. Δύσκολος δρόμος που προϋποθέτει χρόνο, ισχυρή κοινωνική συνοχή, συναίνεση και οικονομική σταθερότητα.

2. Να παραβιάσει τις συνθήκες και να αποκοπεί από την Ε.Ε. χωρίς προσυνεννόηση. Αυτός είναι ο δρόμος που οδηγεί σε κράτος παρία με τραγικές συνέπειες για την Ελλάδα και τη θέση της στην Ευρώπη.

3. Να ακολουθηθεί η διαδικασία του άρθρου 352, που προβλέπει τη θέσπιση διατάξεων, όπου αυτές δεν υπάρχουν, από το Συμβούλιο της Ευρώπης. Το Συμβούλιο θα ορίσει το πλαίσιο εξόδου, ίσως και μέσα σε μια νύχτα.

Drachma Ante Portas. How it can be done

Last Gold Drachma

Any decision, Euro or Drachma has its winners and losers. The way either solution is implemented would define the proportion and the section of the Greek society from which they would come.

As much as the Greek government wants to exorcise the question of regaining monetary independence it keeps coming back with increasing force both in Greece and in European politics. The financial weather forecast is not good for Greece. Financial year 2015 must be considered as a lost year for Greece. Till June or until the new bail out is agreed not much is going to move in Greece. Then there is the three month recess of

First Greek European Coin. Aegina

the glorious Greek summer and by the time something is done in September the year is over. Compound this with the fact that the current government is not a reformist government by any stretch of imagination and it would take time to become one, the writing on the wall is crystal clear. It spells Drachma. 

Syriza's Crash Strategy

The recent increase in tensions between the Greek government and Germany is not accidental. Only today, a minister announced that they might seize the assets of the German institute in athens against the money Germany owes greece from war reparations and the famous coercive loans (private lawsuits). Actually it seems that Greece does have a legal point on the coercive loan but very little on the war reparations claim. In any case, Syriza's point is not to get any money out of Germany but to invoke the European public's sympathy towards greece and to force Germany into a mistake.

Syriza knows that Germany can crash Greece both financially and out of the Euro. And they are provoking Germany in making this move. The basic logic is that Greece’s weakness is its strength.

Germany’s strategy is to slowly starve the Greek government of cash and thus cause the greeks to turn against Syriza. Syriza knows this which is why they are provoking Germany.

Syriza has managed through some very clever communication tactics and Finance Minister who is a communication war machine to focus all the anti-european anti-german movements in Europe behind them. This has not gone unnoticed in governments around Europe who fear that a showdown between Germany and Greece would spell trouble for their own administrations. It would be devastating for Greece but they don’t care much about this anyway.

Syriza on the other hand do see that they are on an exit path because the economy is in tatters. They also have huge internal party problems and know that there is no way they can survive. They thus see an early crash course as the only possible way out. Money is running out with or without Chinese help on the t-bills.

Prospectus of Japanese Hellenic Railways bond. Maturity 6 Jun 2016

Λύσεις για το χρηματοδοτικό κενό. Μήπως να τιτλοποιήσουμε τις μελλοντικές ανακυβιστήσεις της κυβέρνησης;

Είναι πλέον γνωστό πως η Ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας. Πολύ απλά δεν έχει αρκετά χρήματα για να πληρώσει και τους πιστωτές και τους μισθούς και συντάξεις.

Στο τέλος του 2014 η Ελληνική Κυβέρνηση είχε 3.5δις στο ταμείο. Οι πρωτογενείς δαπάνες (χωρίς αποπληρωμή χρεολυσίων) ανά μήνα είναι περίπου 3.5δις ενώ τα έσοδα κυμαίνονται αναλόγως το μήνα.

Όμως για το πρώτο τρίμηνο του 2015 έχουμε να πληρώσουμε όπως φαίνεται από τον πίνακα που συνέταξα περίπου 4δις. Αν και ο Φεβρουάριος και Μάρτιος είναι ισοσκελισμένοι τότε θα βρεθούμε με έλλειμμα 500εκ στο τέλος Μαρτίου.

Αυτό σημαίνει πως θα δυσκολευτούμε να πληρώσουμε την τελευταία δόση στις 20 Μαρτίου που είναι περίπου 338εκ. Παραθέτω εδώ ένα πίνακα με το τι πρέπει να πληρώσει το Ελληνικό κράτος το μήνα Μάρτιο. Για παράδειγμα στις 3 Μαρτίου πρέπει να πληρώσουμε ομόλογο Ιαπωνικού δικαίου που δεν ήταν επιλέξιμος τίτλος στο PSI ύψους 64εκ. Και στις 6 Μαρτίου 300εκ περίπου στο ΔΝΤ. Συνολικά εντός Μαρτίου πρέπει να εξυπηρετήσουμε τοκοχρεολύσια ύψους 2δις.

Με δεδομένο πως δεν θα πάμε σε στάση πληρωμών προς το ΔΝΤ ή την ΕΚΤ και δεν θα μας «ανοίξουν» τα έντοκα, ποιες είναι οι πιθανές πηγές που θα μπορούσε το κράτος να αντλήσει έσοδα ή να μειώσει τα έξοδα; Έχουμε και λέμε

Συμφωνία Παγίδα ή Ευκαιρία για την Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε στο News247

Στις 21 Ιουλίου του 2011 ο τότε πρωθυπουργός κ.Παπανδρέου είχε γυρίσει στην Αθήνα μέσα σε ένα παραλήρημα ενθουσιασμού από τα ΜΜΕ για την μεγάλη νίκη που είχε επιτευχθεί στο Eurogroup των Βρυξελλών. Ήταν τότε που είχαμε συμφωνήσει το πρώτο PSI που δεν έγινε ποτέ. Μερικές από τις δηλώσεις υπουργών εκείνων των ημερών ίσως φανούν γνώριμες (από το Βήμα 22-07-11)

*Με την απόφαση γυρίζει μια σελίδα για τη χώρα μας και τώρα το χρέος μας είναι να κάνουμε αυτά για τα οποία έχουμε δεσμευτεί. Θωρακίστηκε η Ελλάδα και η ευρωζώνη στο σύνολο της
*Η χώρα μας μπαίνει σε νέα μορφή οικονομικής σταθερότητας, με την προϋπόθεση να είμαστε συνεπείς
*Η υφεσιακή λογική θα ανακοπεί όχι αμέσως, αλλά τους επόμενους μήνες θα αρχίσουμε να βλέπουμε σημάδια ανάκαμψη. Δεν θα μας ξαναδοθούν ευκαιρίες σαν τη χτεσινή.
*Είναι μια απόφαση που δίνει στην Ελλάδα τον χρόνο για αλλαγές. Είναι μια απόφαση που δικαιώνει τη δουλειά που έγινε από την αρχή, που δικαιώνει όλες τις θυσίες του ελληνικού λαού.
*πατάμε σταθερά, είμαστε πιο σίγουροι, δεν κινδυνεύουμε καθημερινά από στάση πληρωμών και έχουμε περισσότερες αναπτυξιακές δυνατότητες
*Βρεθήκαμε στο χείλος της αβύσσου, αλλά δεν το βάλαμε κάτω.  Είναι μια απόφαση που με τον πιο καθαρό τρόπο αντικρούει τα επιχειρήματα περί μη διαπραγμάτευσης
Είχα γράψει τότε ένα άρθρο (ΕΔΩ) στο οποίο εξηγούσα γιατί δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό των υπευθύνων. Είχα πει πως ήταν πακέτο σωτηρίας των τραπεζών της Ευρώπης και όχι της Ελλάδος. Πως δεν έπασχε η Ελλάδα από κρίση ρευστότητας αλλά βιωσιμότητας του χρέους.

Did events in Ukraine force the change of Greek tactics?

Many analysts justified the recent change of heart of the Greek government to Eurogroup’s ultimatum and the hard stance of the German finance minister and the rest of the 17 finance ministers. This they say was the catalyst that forced the Greek volte-face. There is however, another possibility that has to do with events in Ukraine.

The strategy that the Syriza party followed the past few months in order to gain power and international acceptance was as follows. Their communication lieutenants advised them to drop the radical left ideology-philology and instead to fit the message within the European context of austerity and anti-austerity. This is the big battle in Europe. The fight between Mr. Draghi and the German central bank. The battle between the economists who see the only way out of the crisis through quantitative easing and printing and those mainly from northern Europe who want see more structural changes and reforms.   

Η Ουκρανία αναγκάζει την αλλαγή τακτικής στην Κυβέρνηση

News247

Το πρόσφατο τελεσίγραφο του Eurogroup όπως και η σκλήρυνση της στάσης όλων των ευρωπαϊκών χωρών προς την Ελληνική κυβέρνηση έγινε ο καταλύτης για την αλλαγή πορείας της κυβέρνησης. Όμως η αλλαγή της στάσης των Ευρωπαίων εταίρων έχει να κάνει περισσότερο με τα γεγονότα στην Ουκρανία.

Είχα γράψει πριν από καιρό για την τακτική που ακολουθούσε η ηγεσία του Σύριζα εδώ και μερικούς μήνες. Πολύ συνοπτικά, οι επικοινωνιολόγοι στρατηγοί του το συμβούλεψαν να αφήσει την ριζοσπαστική αριστερή φιλολογία και να προσαρμόσει τον λόγο του στην Ευρώπη και στην μάχη κατά της λιτότητας. Αυτή είναι η μεγάλη μάχη στην Ευρώπη (Δείτε εδώ). Μεταξύ Ντράγκι και γερμανικής κεντρικής τράπεζας αλλά και  μεταξύ και των οικονομολόγων που διατείνονται πως η λύση από την κρίση είναι το τύπωμα χρήματος μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης και της βορειοευρωπαϊκής πλευράς που θέλει περισσότερες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές και μετά την δημοσιονομική χαλάρωση.

Τακτική διαφωνίας στο eurogroup

 Δημοσιεύτηκε στο News247

Θα είναι πολύ δύσκολο η ελληνική κυβέρνηση και οι Ευρωπαίοι εταίροι να έλθουν σε κάποια συμφωνία σήμερα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που δείχνουν αποτυχία.

Ο πρώτος είναι τεχνικός. Η ελληνική ομάδα μόλις ανέλαβε και έχοντας μετακομίσει τους προηγούμενους, θα χρειαστεί μέρες αν οχι εβδομάδες για να μπει στο πετσί των πολύ τεχνικών διαπραγματεύσεων. Με άλλα λόγια δεν πρέπει να μας πιάσουν 'κότσους' λόγω άγνοιας.
Ας μην ξεχνάμε επίσης πως το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ "κτίστηκε" επάνω στο  τι δεν ήθελε από το μνημόνιο και όχι σε αυτό που ήθελε. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης  ήταν απλώς παροχές και ευχές. Από την στιγμή που το κούρεμα θάφτηκε στο νεκροταφείο των κακών ιδεών όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς 'ΘΑ'.

«Κόκκινα» δάνεια και Δεινοτράπεζες

 Άρθρο στην Καθημερινή της Κυριακής σχετικά με τα κόκκινα δάνεια

Facebook: Ανδρεας Κουτρας
Twitter: @andreaskoutras

Υπάρχουν δύο βασικές προϋποθέσεις ή, όπως θα λέγαμε μαθηματικά, αναγκαίες και ικανές συνθήκες για να βγει η ελληνική οικονομία από την κρίση. Η πρώτη είναι η πολιτική σταθερότητα και η δεύτερη ένα υγιές τραπεζικό σύστημα.
Για το πρώτο ψηφίσαμε πριν από μερικές ημέρες, αλλά όλοι μας γνωρίζουμε πως έχουμε ακόμα πολύ χρόνο να διανύσουμε μέχρι την πολιτική ενηλικίωση των κομμάτων. Ομως το δεύτερο, ένας υγιής τραπεζικός τομέας, είναι μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μας. Οι πρόσφατες συζητήσεις για τα κόκκινα δάνεια κατέδειξαν, για άλλη μια φορά, την προχειρότητα με την οποία προσεγγίζεται το σημαντικότερο οικονομικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας.

Οσοι αναρωτιούνται γιατί οι τράπεζες δεν δανείζουν, παρά την όψιμη επάρκεια σε κεφάλαια, δεν έχουν παρά να κοιτάξουν το ποσό των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ) στα χαρτοφυλάκιά τους και τον ρυθμό αύξησής τους. Οι 4 τράπεζες που σχηματίστηκαν, ύστερα από αλλεπάλληλες συγχωνεύσεις, έχουν συσσωρεύσει περίπου 100 δισ. δανείων που δεν εξυπηρετούνται ή έχουν αναδιαρθρωθεί με αμφίβολα κριτήρια. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 40% του συνόλου των δανείων της χώρας και σε αρκετά εκατομμύρια δανειοληπτών. Όταν μία τράπεζα έχει 40% των δανείων της «κόκκινα», τότε εξ ορισμού δεν είναι καλή τράπεζα αλλά δεινοτράπεζα (ας μου επιτραπεί η γλωσσοπλαστία). Είναι παράλογο να πιστεύει κάποιος πως η ελληνική οικονομία, έχοντας και τις 4 συστημικές τράπεζες σε δεινή θέση, μπορεί να πάρει εμπρός.

Εξουσία ή Ιστορία

Πριν από λίγες μέρες σε προηγούμενο άρθρο έκανα μια λίστα των πιθανών σεναρίων που ενδέχεται να βρεθεί η Ελλάδα τις επόμενες εβδομάδες. Δυστυχώς τα γεγονότα έκαναν τις εβδομάδες μέρες.

Η απόφαση της ΕΚΤ να άρει την επιλεξιμότητα των ελληνικών τίτλων και εγγυήσεων όσο αφορά την κύρια χρηματοδότηση των τραπεζών μέσω του Ευρωσυστήματος ήταν αναμενόμενη. Γνωρίζαμε πως με το τέλος της παράτασης του μνημονίου δηλαδή στις 28 Φεβρουαρίου αν δεν υπήρχε νέα συμφωνία, θα πηγαίναμε στο μηχανισμό επειγούσης αρωγής ρευστότητας ή ELA.

Αυτό που επίσπευσε την απόφαση είναι η εμμονή της κυβέρνησης να αρνείται την λέξη Τρόικα όχι όμως την ουσία της όπως και οποιαδήποτε διαπραγμάτευση μέσα στο υπάρχων πλαίσιο. Ο λόγος που κάναμε τους κάποιους φίλους μας σχεδόν ουδέτερους ή εχθρούς μας είναι απλός. Ξέρουμε τι δεν θέλουμε αλλά δεν έχουμε εξηγήσει επαρκώς τι θέλουμε.

Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι εταίροι έχουν εκφράσει την στήριξη τους στην νέα κυβέρνηση., Στο EWG (Ευρωπαϊκή ομάδα εργασίας) εδώ και καιρό συζητούν την βελτίωση των όρων, την δημοσιονομική ελάφρυνση αλλά και την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Και είναι έτοιμοι να τα συζητήσουν και να τα αλλάξουν. Όμως βλέπουμε πως πλέον δεν υπάρχει η πολιτική στήριξη στην οποία ήλπιζε η κυβέρνηση. Γιατί;

Τα ενδεχόμενα σενάρια του επόμενου πρωινού

Δημοσιεύτηκε στο News247

Μετά και την συνέντευξη τύπου Ντάισελμπλουμ και ΥΠΟΙΚ - καθηγητή της θεωρίας παιγνίων Γιάννη Βαρουφάκη, πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται που θα καταλήξει αυτή η διαπραγμάτευση - σύγκρουση - παιχνίδι.

Ας πάρουμε τα δεδομένα για την έως τώρα κυβερνητική πολιτική.
Πρώτον, βασικός άξονας της νέας κυβέρνησης είναι να διώξει την Τρόικα. Το είπε ξεκάθαρα ο ΥΠΟΙΚ. Συνεργασία με την Τρόικα που έχει σαθρές βάσεις, δεν γίνεται. Όμως με όλα τα υπόλοιπα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. (Επιτροπή, ΕΚΤ), όπως και με το ΔΝΤ, είμαστε μια χαρά.
Έχει δίκιο ο ΥΠΟΙΚ όταν λέει πως η Τρόικα δεν είναι θεσμικό όργανο της Ε.Ε. Επίσης, όπως έχω γράψει και στο παρελθόν υπάρχει δημοκρατικό έλλειμμα σε αυτόν το μηχανισμό. Κανένα από τα τρία  μέρη της δεν έχει άμεση δημοκρατική νομιμοποίηση στην Ε.Ε.
Η ΕΚΤ είναι πλήρως ανεξάρτητη, το ΔΝΤ είναι εκτός Ε.Ε. και η Επιτροπή δεν εκλέγεται από τους πολίτες της Ευρώπης, αλλά οι επίτροποι τοποθετούνται από τις κυβερνήσεις.
Άρα - αν λοιπόν μιλάμε σημειολογικά και μόνο - η Τρόικα δεν υπάρχει ως όργανο. Βέβαια, μπορούμε κάλλιστα να δημιουργήσουμε ένα στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής με τις ίδιες αρμοδιότητες ή και μεγαλύτερες. Ας μην ξεχνάμε πως οι εκθέσεις γράφονται και υποβάλλονται στο Eurogroup προς έγκριση. Αυτό λοιπόν, μπορεί να συνεχίσει με αμείωτη ένταση.
Να υποθέσουμε, λοιπόν, πως αυτό θα συνεχίσει, αλλά δεν θα το λέμε τρόικα. Δηλαδή, η κυβέρνηση θέλει απλά να εξοβελίσει τον Γιάννη για να φέρει τον Γιάνη (με ένα νι λιγότερο για επικοινωνιακούς και αισθητικούς λόγους πάντα). Ένα κλασσικό επικοινωνιακό τρικ. Το κάνουν όλες οι κυβερνήσεις και εταιρείες. Απλά καταργούν έναν τομέα, περνώντας τις αρμοδιότητες σε έναν άλλο. Σε αυτή την βάση είμαι σίγουρος πως μπορεί να βρεθεί μια λύση εντός της Ευρώπης. Συνέχιση δηλαδή της  ίδιας πολιτικής, αλλά με άλλο όνομα.

Αν όμως δεν είναι αυτό το ζητούμενο τότε έχουμε λοιπόν τα παρακάτω σενάρια:

1) Το καλό: Ο κ. Ντάισελμπλουμ ψιθύρισε στο τέλος της συνάντησης στο αυτί του ΥΠΟΙΚ: «ΟΚ! Σκότωσες την Τρόικα». Σε αυτό το σενάριο η Ευρώπη αποφασίζει να δώσει χρήματα για να πληρωθούν οι υποχρεώσεις της κυβέρνησης μέχρι το Ιούνιο και μετά μπαίνουμε σε ένα νέο πρόγραμμα, αφού θα έχουμε χάσει μερικούς μήνες. Το νέο πρόγραμμα ενδέχεται να είναι τρισχειρότερο, αλλά θα έχει αξιοπρέπεια και πολλή μα πάρα πολλή εθνική υπερηφάνεια.
Σε αυτή την περίπτωση η Ελλάδα, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Βαρουφάκης,  άλλαξαν τον ρου των γεγονότων και έσωσαν την Ευρώπη από την ύφεση και την λιτότητα.

On bloomberg. New order.

Bloomberg Interview on the new Greek order.

http://www.bloomberg.com/news/videos/2015-01-29/greek-government-pushes-for-a-new-order-in-europe

Το dejavu του κ. Τσίπρα και το μεγάλο σενάριο

Σχεδόν σίγουρα σας έχει τύχει να περνάτε από ένα μέρος ή να βλέπετε μια φυσιογνωμία και να νιώθετε πως κάπου κάποτε το έχετε ξαναδεί. Μελέτες δείχνουν πως είναι κοινό σε όλους τους ανθρώπους, ψυχικά υγιείς και μη. Πολλοί αρκούνται στην μεταφυσική εξήγηση της προηγούμενης ζωής ή στην ύπαρξη μιας άγνωστης ανώτερης δύναμης που μας δίνει σήματα. Η επιστήμη όμως δίνει πιο ενδιαφέρουσες αποδείξεις για το πως συμβαίνει αυτή η αίσθηση. Ουσιαστικά είναι μια πάθηση ή ανωμαλία του εγκεφάλου και της λειτουργίας της μνήμης.

Η εκλογή όμως του Σύριζα και του κ.Τσίπρα στην πρωθυπουργία δεν είναι τέτοιου είδους Dejavu. Δεν είναι στην φαντασία μας. Πραγματικά έχουμε ξαναδεί το ίδιο σενάριο να παίζεται, φυσικά με παραλλαγές πριν από 34 χρόνια στην Ελλάδα. Τι εννοώ.
Το 1981 ο Α.Παπανδρέου έρχεται στην εξουσία με μια εξωπραγματική λαϊκίστικη πολιτική. Έχοντας υποσχεθεί τα πάντα στους πάντες, από το περίφημο «έξω από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ» μέχρι τα 5ετη προγράμματα οικονομικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης, την πάταξη της φοροδιαφυγής και της τότε δεξιάς ολιγαρχίας. Όχι απλώς επιχρυσωμένα κουτάλια αλλά μασίφ υποσχόταν. Ελάχιστες από όλες αυτές τις υποσχέσεις τήρησε. Και από αυτές που υλοποίησε πολύ γρήγορα τις πήρε πίσω με υποτιμήσεις και πληθωρισμό 20%. Όμως κατόρθωσε να κρατηθεί στην εξουσία για πάρα πολλά χρόνια. Και τότε όπως και τώρα οι αντίπαλοί του είχαν ονειρώξεις «παρένθεσης». Αυτό που κράτησε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ τότε δεν ήταν ο ριζοσπαστικός λόγος και η πολιτική του. Ήταν τα λεφτά που άρχισαν να αναβλύζουν από τα κοινοτικά ταμεία που συντηρούσαν το πελατειακό κράτος και τους κομματικούς στρατούς.

Το «Ποτάμι» ως από μηχανής θεός;

Ολοι μας μπορούμε πλέον να κατανοήσουμε γιατί η τραγωδία εφευρέθηκε στην Ελλάδα και όχι στη Βρετανία ή τη Γαλλία. Τα εκλογικά σενάρια μόνο σε τραγωδία του Ευριπίδη θα μπορούσαν να παρουσιαστούν. Εχουμε μια απίθανη πλοκή, και με αρκετή διαπλοκή, που μόνο ένας από μηχανής θεός μπορεί να λύσει. Εχουμε ανεργία στο 27% με έναν στους δύο νέους χωρίς εργασία, ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, και την παιδική φτώχεια στο 40%. Ταυτόχρονα έχουμε οικονομία που κυριαρχείται από κατεστημένα συντεχνιακά συμφέροντα και ολιγάρχες. Και δύο κόμματα που δεν θέλουν να συνεννοηθούν ούτε στα βασικά με την απειλή της διπλής οικονομικής ύφεσης στην πόρτα μας. Και θέλουν να μας πείσουν πως είναι οι καλύτεροι συνομιλητές.

Οι μεν μας λένε πως θα μας πάρουν τα σπίτια οι κομμουνιστές και θα γίνουμε Β. Κορέα, οι άλλοι πως θα μας τα πάρουν οι κακοί τραπεζίτες και τα distress funds. Οι μεν μας λένε πως θα χάσει ο κόσμος τις καταθέσεις του, οι δε πως ο κόσμος θα χάσει τα λεφτά του από τη φορολογία. Συμπέρασμα, όποιο από τα δύο κόμματα και να ψηφίσεις θα χάσεις τα λεφτά σου και το σπίτι σου.

Ο ένας αρχηγός εγγυάται προσωπικά τις καταθέσεις, ο άλλος φοροελαφρύνσεις. Αλήθεια, είναι τόσο πλούσιοι και δεν το ξέραμε;

Είμαστε σοβαροί; Είναι δυνατόν ο πολιτικός λόγος να είναι τόσο παιδαριώδης; Η απόφαση Ν.Δ. ή ΣΥΡΙΖΑ είναι η επιλογή του δηλητηρίου, αρσενικό ή βιτριόλι. Πρέπει να διαλέξεις με ποιον τρόπο θα πεθάνεις είναι το μήνυμα.

Όχι στο διαγωνισμό κουρέματος

Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ

Μετά το PSI η δομή και διάρθρωση του Ελληνικού χρέους άλλαξε ριζικά. Τα οφέλη από το κούρεμα χρέους ονομαστικής αξίας 200δις δεν ήταν μεγάλα ως προς την μείωση του συνολικού χρέους, εξαιτίας κυρίως της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και της αποχής από την διαδικασία της ΕΚΤ. Αυτό όμως που επιτεύχθηκε είναι η μεγάλη επιμήκυνση των λήξεων που είχε σαν αποτέλεσμα την άμεση ελάφρυνση του προϋπολογισμού. Επίσης μειώθηκε κατά πολύ το χρέος που βρίσκετε σε χέρια ιδιωτών και αυξήθηκε (82%) σημαντικά το χρέος στον επίσημο τομέα (Διμερή δάνεια, ΕΚΤ, EFSF).

Επιπροσθέτως ο κύριος όγκος (85%) του ελληνικού χρέους βρίσκεται υπό αγγλικό δίκαιο πράγμα που αφαιρεί την δυνατότητα της ΕΔ για μονομερή διαγραφή ή αλλαγή όρων χωρίς την σύμφωνη γνώμη των πιστωτών. Μία δε μονομερής επιθετική κίνηση θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες και ενδεχομένως καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία αλλά και στην θέση της Ελλάδος στην διεθνή πολιτική και οικονομική σκηνή. Το σενάριο των ευρωδιακοπών ή Grexit δεν θα φαντάζει φανταστικό τότε.

Από την άλλη ένα κούρεμα στην ονομαστική αξία του χρέους είναι δύσκολο και νομικά αλλά και πολιτικά για την Ευρώπη. Πρώτον γιατί απαγορεύεται από τις Συνθήκες αλλά και σε μερικές περιπτώσεις από συντάγματα χωρών μελών.

ΕΛΑ μου το ELA μου. Ο δανειστής της απελπισίας

Δημοσιεύτηκε στο News247

Μετά τα περίφημα σπρέντς άλλη μια λέξη φαίνεται ότι θα μπεί αν όχι στο λεξικό του κ.Μπαμπινιώτη σίγουρα στη προεκλογική και μετεκλογική περίοδο. Ευτυχώς δεν είναι το ίδιο κακόηχη αλλά δυστυχώς είναι περισσότερο κακοήθης.

Τι είναι όμως το ELA , ποιος είναι σκοπός και η λειτουργία του. Τι σημαίνει για τις τράπεζες, τον πολίτη αλλά και πόσο σημαντικό εκλογικό θέμα μπορεί να είναι.

Η βασική λειτουργία των τραπεζών έχει ως εξής. Εμείς ως καταθέτες βάζουμε (αν έχουμε λεφτά) χρήματα σε μια τράπεζα. Αυτά τα χρήματα μπορούμε να τα αποσύρουμε ανά πάσα στιγμή. Συνήθως δεν υπάρχει περιορισμός στις απλές καταθέσεις (εκτός και αν κάνουμε προθεσμιακές). Από την άλλη πλευρά, η τράπεζα δίνει με αυτά τα λεφτά δάνεια σε επιχειρήσεις, στεγαστικά κλπ. Αυτά όμως τα δάνεια είναι μακροχρόνια. Δεν μπορεί η τράπεζα αν έχει ανάγκη, να τα πάρει πίσω άμεσα. Έτσι λοιπόν οι τράπεζες έχουν πάντα πρόβλημα ρευστότητας. Αν όλοι μας πάμε να ζητήσουμε τις καταθέσεις μας η τράπεζα δεν έχει να μας δώσει. Εδώ λοιπόν μπαίνει η κεντρική τράπεζα, η Τράπεζα της Ελλάδος. Γνωρίζοντας πως η εν λόγω τράπεζα δεν έχει πρόβλημα βιωσιμότητας αλλά απλά ρευστότητας, έρχεται ως σωτήρας και της δανείζει την ρευστότητα με αντάλλαγμα-ενέχυρο την περιουσία της τράπεζας. Είναι δηλαδή ένας πιστωτής εσχάτου ανάγκης (Lender of last resort).

Συνέντευξη στo Newmoney.gr

Συνέντευξη μου στο newmoney.gr

Συνέντευξη στην Κατερίνα Καραμούτσου
Προβλήματα στην χρηματοδότηση των τραπεζών και στα ταμειακά αποθέματα μετά τον Μάιο εκτιμά ότι θα έχει η Ελλάδα εάν δεν υπάρξει συμφωνία για την πιστωτική γραμμή, ο Ανδρέας Κούτρας, διευθυντικός στέλεχος της ITC Markets και υποψήφιος βουλευτής στη Β' Αθηνών με το Ποτάμι, υπεύθυνος στον τομέα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Όπως εξηγεί, οι καταθέσεις και τα έσοδα από τον προϋπολογισμό μειώνονται λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας, ενώ εάν δεν υπάρχει ρευστότητα στην αγορά η Ελλάδα θα πρέπει να καταφύγει στον μηχανισμό επειγούσης αρωγής ρευστότητας (ELA), ο οποίος αποτελεί δαπανηρή λύση.
Την ίδια στιγμή, σχολιάζοντας το ενδεχόμενο του Grexit, θεωρεί ότι μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι πιθανή καθώς το ελληνικό χρέος είναι πλέον σε αγγλικό δίκαιο και ακόμα και αν η χώρα πάει σε λύση δραχμής δεν μπορούμε να το «κουρέψουμε».
1. Τα τελευταία δημοσιεύματα για την Ελλάδα μεταδίδουν ένα κλίμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τρομάζει πια τις αγορές. Θεωρείται ότι η ανησυχία επενδυτών και αγορών για την πολιτική αβεβαιότητα στην Ελλάδα και την πιθανότητα μιας εξόδου της χώρας από τη ζώνη του ευρώ βρίσκεται σήμερα στα ίδια επίπεδα με το 2012; Με άλλα λόγια, βλέπετε να  ανησυχούν το ίδιο, περισσότερο ή λιγότερο;
Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στο 2010 ούτε στο 2012. Τότε μια πιθανή έξοδος θα προκαλούσε μεγάλα προβλήματα όχι μόνο στο οικονομικό αλλά και στο πολιτικό τοπίο της Ευρώπης. Σκοπός της Ευρώπης από την αρχή ήταν να απομονώσει ή καλύτερα να ανοσοποιήσει την Ελλάδα. Και εν μέρει τα έχει καταφέρει. Τα δημοσιεύματα έχουν περισσότερο να κάνουν με θέσεις που έχουν πάρει στην αγορά παρά με την Ελλάδα. Η αγορά είναι πουλημένη στο ευρώ και όλα τα νέα που βοηθούν την πτώση του μεγεθύνονται. Η έκθεση των ξένων στην Ελλάδα είναι μηδαμινή σε σχέση με το υπόλοιπο χαρτοφυλάκιο τους και οι λεονταρισμοί των πολιτικών πως δήθεν θα χορέψουν τις αγορές είναι το λιγότερο αστείες και για εσωτερική κατανάλωση.
Οι περισσότεροι επενδυτές πίστευαν πως μετά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους το 2012 η Ελλάδα θα είχε σχεδόν εκθετική ανάπτυξη. Διαψεύστηκαν πανηγυρικά λόγω της πλήρους ασυνεννοησίας των πολιτικών κομμάτων και της ανεπάρκειας των πολιτικών.